Przewodnik po Neapolu, część 3. Castel Sant’Elmo i Certosa San Martino

 

 

“Uchwycisz Neapol, jeśli spojrzysz na niego z góry. To właściwy sposób patrzenia, by zacząć go rozumieć […] Bycie wysoko. W miejscu pozornego dystansu. Przynajmniej przez chwilę, bo zaraz to miasto, rządzone przez wściekłość i namiętności, wymusza wybór: przyjąć lub opuścić. To nie miejsce na półśrodki. I tak kończy się wśród zaułków, dźwięków, kolorów, muzyki, szopek o każdej porze roku. Ale także wśród budynków, kościołów, pomników i muzeów, które należą do najpiękniejszych we Włoszech.”
[Lea Mattarella, Ulisse la Rivista di bordo dell’Alitalia]

Bycie w centrum Neapolu przypomina czasem jazdę na szybkiej karuzeli. Na początku dobrze się bawisz, ale już po chwili wydaje Ci się, że wszystko dzieje się za szybko, obrazy się zlewają i jedyne, o czym marzysz to wysiadka.
Trochę jak w życiu. Gdy czujesz, że dzieje się za dużo i od dawna już za tym nie nadążasz, dobrze wziąć kilka oddechów i odejść na bok. Odpocząć i spojrzeć na wszystko z dystansu. Na nowo odnaleźć punkty odniesienia, by do nich wrócić i nie błądzić bez celu.

Chcecie tak spojrzeć na Neapol? Chodźcie więc z nami na wzgórze Vomero. Stamtąd zobaczymy miasto jak na dłoni, a przy okazji zwiedzimy Zamek Sant’Elmo i Opactwo San Martino, które znajdują się na szczycie.

Jak dotrzeć na górę?

Mamy cztery opcje. Trzy poniższe to połączenie spaceru i komunikacji miejskiej. Czwarta to dojazd samochodem, jeśli macie taką możliwość.

1) Pieszo. Salita della Pedamentina
To wersja dla tych, którzy chcą spalić kalorie po zjedzeniu pizzy (o tym, gdzie warto po nią iść pisaliśmy TU) oraz są ciekawi widoków i dzielnicy o tajemniczej nazwie Quartieri Spagnoli (o niej opowiemy innym razem).
Poniższa mapka pokazuje trasę przejścia od placu Dantego/Piazza Dante (po kliknięciu wyświetli się w pełnym rozmiarze).

Pedamentina2) Metrem i pieszo
Najbliższa stacja metra znajduje się na Piazza Vanvitelli. Dojedziecie tam linią metra nr 1, między innymi z dworca i z Piazza Dante. To wersja dla tych, którzy ciekawi są Neapolu w wersji “na bogato”, z butikami i domami, których ceny przyprawić mogą o zawrót głowy.
Poniższa mapka pokazuje trasę przejścia od Piazza Vanvitelli (po kliknięciu wyświetli się w pełnym rozmiarze).

vanvitelli3) Metrem i kolejką (funicolare)
To opcja najmniej wymagająca, z przesiadką na stacji Montesanto. Dojedziecie do niej linią metra nr 2 z dworca, a stamtąd wyruszycie w dalszą drogę do stacji Morghen kolejką “Funicolare di Montesanto”. Działa ona od 1891 roku i kursuje co 10 minut.
Poniższa mapka przedstawia trasę przejścia od stacji Morghen. Przy stacji zatrzymuje się też autobus linii V1, który zawiezie Was na plac pod Certosa San Martino (po kliknięciu wyświetli się w pełnym rozmiarze).

Morghen

Castel Sant’Elmo

Średniowieczny zamek góruje nad miastem. Powstał w miejscu, gdzie od X wieku znajdował się kościół św. Erazma i od niego, prawdopodobnie, pochodzi obecna nazwa.

Początkowo był siedzibą króla i jego dworu, jego wykonanie zlecił zresztą Robert I Mądry z rodu Andegawenów. Zamek był ważnym punktem obronnym, bo z jego murów roztaczał się widok na całe miasto. Sami Neapolitańczycy zerkali jednak w jego kierunku z dużą obawą, częściej był bowiem wykorzystywany nie do obrony mieszkańców, a do ich kontroli.  Gdy w XVI wieku miasto sprzeciwiło się wprowadzeniu hiszpańskiej inkwizycji, to stamtąd właśnie na miasto skierowano działa armat. Od XVII do połowy XX wieku znajdowało się tu więzienie, głównie dla przeciwników religijnych i politycznych. Legendy mówią, że czasem można tam usłyszeć dźwięk kajdan lub krzyki więźniów… a może to tylko wiatr?

Dzisiaj Castel Sant’Elmo to siedziba Muzeum Sztuki XX wieku, miejsce wystaw, koncertów i spektakli. Z jego murów roztacza się przepiękna panorama na cały Neapol, Wezuwiusz i Zatokę Neapolitańską.

_DSC0070

Certosa San Martino

“Certosa” to nazwa własna opactwa Kartuzów czyli zakonu katolickiego, którego reguła pozostaje nie zmieniona od prawie tysiąca lat. To dla nich w XIV wieku wzniesiono opactwo na polecenie króla Karola I Andegaweńskiego. Zakonnicy przebywali na miejscu, z przerwami, do połowy XIX wieku. Od tego czasu budynek stał się własnością państwa i aktualną siedzibą muzeum narodowego.

Dzisiaj w środku możemy podziwiać piękny średniowieczny kościół i niektóre pomieszczenia zakonu, np. “parlatorio”, gdzie przyjmowani byli goście z zewnątrz i “refettorio”, w którym zakonnicy spotykali się przy okazji świąt religijnych. Za nimi znajduje się zakonny dziedziniec, którego część zajmuje cmentarz Kartuzów.

_DSC0157
W części budynku znajduje się Muzeum Narodowe San Martino ze zbiorami głównie z okresu panowania Burbonów. Są tu obrazy, rzeźby, karoce, łodzie królewskie oraz dział poświęcony neapolitańskiej sztuce tworzenia szopek.
Zaraz za korytarzem z karocami możecie wyjść na zewnątrz, by odpocząć w ogrodzie i nacieszyć oczy przepiękną panoramą widzianą z tarasu.

_DSC0135

Informacje praktyczne:

Castel Sant’Elmo
Bilet kosztuje 5 EUR. Muzeum Sztuki XX wieku jest nieczynne we wtorki, w tym dniu można jednak wejść na mury zamku, a cena biletu to 2,50 EUR.
W każdą pierwszą niedzielę miesiąca wejście gratis.

Certosa San Martino
Bilet kosztuje 6 EUR. Muzeum jest nieczynne w środy.
W każdą pierwszą niedzielę miesiąca wejście gratis.
Plan muzeum i opis poszczególnych działów ze zdjęciami znajdziecie tutaj: http://www.polomusealecampania.beniculturali.it/index.php/le-sezioni-smartino

Oba opisane miejsca możecie zwiedzić także w ramach karty “artecard Napoli”. Listę miejsc i zasady znajdziecie tutaj:
http://www.campaniartecard.it/IT/artecard_Napoli.cfm

Jeśli chcecie jedynie zobaczyć panoramę miasta (bez zwiedzania), możecie zrobić to z placu przed Certosa San Martino.

_DSC0496

A presto!

 

 

Daj znać, jeśli wybierasz się do Neapolu lub jeśli zwiedziłeś to miejsce, chętnie poznamy Twoje wrażenia.
Chcesz pozostać na bieżąco? Zerknij na nasz profil:
* na Facebooku lub
* na Instagramie

Poprzednie części naszego przewodnika po Neapolu:
część 1Muzeum Sansevero i Chrystus spowity całunem
część 2Najlepsze pizzerie w Neapolu

 ***

Neapol. Castel Sant’Elmo i Certosa San Martino

“Napoli la afferri se la guardi dall’alto. È questo il punto di vista per cominciare a capirla […] Eppure stare in alto. In una posizione di apparente distacco. Almeno per un po’, perché subito questa città dominata da furori e da passioni, costringe a una scelta: prendere o lasciare. Non è luogo da mezze misure. E così si finisce tra vicoli, rumori, colori, musica, presepi in ogni giorno dell’anno. Ma anche tra palazzi, chiese, monumenti e musei che sono tra i più belli d’Italia.”
[Lea Mattarella, Ulisse la Rivista di bordo dell’Alitalia]

Trovarsi nel centro di Napoli assomiglia ad un giro su una giostra veloce. All’inizio ti fa sorridere. Tuttavia dopo un attimo ti pare che tutto vada troppo velocemente, le immagini diventano indistinte e tutto quello che desideri è scendere. Un po’ come nella vita. Quando accadono troppe cose e non riesci a seguire tutto, si consiglia di respirare con calma e allontanarsi. Riposare e guardare tutto da una certa distanza. Trovare di nuovo dei punti di riferimento per poter tornare ad essi e non perdersi più.

Vorreste guardare Napoli in questo modo? Allora venite con noi sulla collina del Vomero. Da lì vedremo la città come se si trovasse su un palmo di una mano. In quest’occasione visiteremo anche Castel Sant’Elmo e la Certosa San Martino che si trovano sulla vetta.

Come arrivare sulla collina del Vomero?

Abbiamo quattro opzioni per arrivare al Vomero. Tre descritte sotto combinano una passeggiata e un giro con i mezzi pubblici. Potete raggiungere il posto andando anche in macchina se avete questa possibilità.

1) A piedi. La salita della Pedamentina
Una opzione perfetta per quelli che vogliono bruciare delle calorie dopo aver mangiato una pizza (su dove andare a mangiarla abbiamo scritto QUA), sono curiosi dei luoghi e dei Quartieri Spagnoli (una volta ne parleremo di più). La prima mappa (sopra) mostra il percorso da Piazza Dante.

2) In metro e a piedi
La stazione della metro più vicina si trova in Piazza Vanvitelli. La potete raggiungere con la linea 1 della metro che parte dalla stazione centrale e da Piazza Dante. Questa opzione è interessante per chi vuole vedere la Napoli “ricca”, con negozi di “alta moda” e palazzi che valgono cifre che fanno girare la testa.
La seconda mappa mostra il percorso da Piazza Vanvitelli.

3) In metro e con la funicolare
Questa opzione, con la coincidenza alla stazione di Montesanto, non richiede nessuno sforzo. La stazione la potete raggiungere con la linea 2 della metro che parte dalla stazione centrale, a Montesanto prendete la Funicolare e scendete alla stazione Morghen. La funicolare funziona dal 1891 e parte ogni 10 minuti. La terza mappa mostra il percorso dalla stazione Morghen. Accanto ad essa si trova la fermata dell’autobus V1 che vi porta direttamente alla piazza davanti alla Certosa.

Castel Sant’Elmo

Il castello medievale domina la città. Fu costruito nel posto dove, a partire dal X secolo, si trovava una chiesa dedicata a Sant’Erasmo e da essa probabilmente viene il nome del castello.

La sua costruzione fu ordinata da Roberto d’Angiò, detto il Saggio. All’inizio fu la sede del re e della sua corte. Siccome dalle mura si vedeva tutta la città fu un posto strategico molto importante. Dai Napoletani, però, fu sempre guardato con certo senso di timore. Infatti, più che a diffendere i sudditi napoletani, servì agli Spagnoli per controllare gli stessi sudditi. Quando nel XVI secolo i Napoletani si opposero all’inquisizione spagnola, il Castello fece sentire la voce dei suoi cannoni contro di loro. Dal XVII alla metà del XX secolo qui fu istituito il carcere, utilizzato soprattutto per avversari religiosi e politici. Le leggende vogliono che di tanto in tanto nel castello si fanno sentire dei suoni di ceppi e grida di prigionieri… o forse è solo il vento?

Oggi il Castel Sant’Elmo è la sede del Museo Napoli Novecento, uno spazio per mostre, concerti e spettacoli. Dalle sue mura si può ammirare un panorama incantevole della città di  Napoli, del Vesuvio e del Golfo.

_DSC0153

Certosa San Martino

“La certosa” è il nome del monastero dell’ordine dei certosini che rimane immutato da circa mille anni. L’edificio fu costruito per loro nel XVI secolo per volere di Carlo d’Angiò. I monaci hanno vissuto qui con diversi intervalli fino alla metà del XIX secolo. D’allora la certosa è di proprietà dello Stato Italiano e la sede del museo nazionale.
Dentro potete ammirare una bella chiesa medievale ed alcune stanze del monastero, per esempio “il parlatorio”, uno spazio dedicato al ricevimento di visite esterne alla certosa, o “il refettorio”, utilizzato dai monaci come luogo di aggregazione in occasioni di feste religiose. Fuori si trova un chiostro con il cimitero dei Certosini.
Nell’edificio si trova anche il Museo nazionale di San Martino con delle raccolte dall’epoca borbonica, quadri e sculture, carozze, imbarcazioni navali e la sezione presepiale.
Dietro la sala delle carozze potete uscire fuori per riposare nel giardino o per godere di una vista mozzafiato dalla terazza.

_DSC0146Le informazioni utili:

Castel Sant’Elmo
Il biglietto costa 5 EUR. Il Museo Napoli Novecento è chiuso il martedi. Allora quel giorno potete salire solo sulle mura, il biglietto costa 2,50 EUR.
La prima domenica del mese- entrata gratuita.

Certosa San Martino
Il biglietto costa 6 EUR. Il museo è chiuso il mercoledi.
La prima domenica del mese- entrata gratuita.
La pianta del museo e la descizione delle sezioni la trovate qua:
http://www.polomusealecampania.beniculturali.it/index.php/le-sezioni-smartino

Entrambi i posti li potete visitare anche con la carta “artecard Napoli”. La lista dei posti e il regolamento li trovate qua:http://www.campaniartecard.it/IT/artecard_Napoli.cfm

Se volete solo vedere il panorama della città senza entrare nei luoghi, lo potete ammirare dalla piazza davanti alla Certosa San Martino.

 

 

Se questo post vi è piaciuto, commentate pure. Se pensate anche che questo post possa essere d’aiuto a qualcuno, condividetelo. Apprezziamo ogni vostra azione.