Przewodnik po Neapolu, część 5. Kościół Gesù Nuovo i klasztor św. Klary | Chiesa del Gesù Nuovo e il Monastero di Santa Chiara

blog italiano

 

 

W naszym przewodniku po Neapolu odwiedziliśmy już muzeum Cappella Sansevero, spojrzeliśmy na miasto z góry, byliśmy na cmentarzu Fontanelle i wiemy, gdzie zjeść dobrą pizzę, gdy dopadnie nas głód.

Dzisiaj pozostajemy w ścisłym centrum Neapolu, jesteśmy na Piazza del Gesù.
Chcemy opowiedzieć Wam trochę o kościele Gesù Nuovo i zachęcić do zobaczenia pięknych majolikowych krużganków w klasztorze św. Klary.

Grupa gotowa? Zaczynamy!

Kościół Gesù Nuovo (lub Trinità Maggiore)

Neapol Gesu Nuovo

Choć na zewnątrz nie sprawia takiego wrażenia, jest to jeden z najważniejszych kościołów w Neapolu, wypełniony dziełami baroku.
Czytałam wiele opinii, że wnętrze jest zbyt bogate i przez to przytłaczające. Dla mnie jednak ten piękny kościół to kolejny przykład miejsca w Neapolu, które wygląda niepozornie, a w środku zaskakuje. Lubię dawać temu miastu szansę i nie oceniać go po pozorach.

W XV wieku stał tu pałac wybudowany na zlecenie książęcej rodziny Sanseverino. W wyniku walk politycznych rodzina książęca utraciła go jednak w połowie XVI wieku. W 1584 roku budynek kupili jezuici i przekształcili go w kościół poświęcony w 1601 roku. Jedynymi elementami, które pozostawiono były fasada budynku i marmurowy portal. Gesù Nuovo to nazwa potoczna nadana, by odróżnić kościół od starszego, istniejącego już- Chiesa del Gesù.

Przez wieki budynek był niszczony przez pożar, trzęsienie ziemi, zawalenie kopuły i bombardowanie w czasie II wojny światowej. Dzisiaj w środku możecie zobaczyć kawałek bomby, która spadła na niego podczas wojny, ale nie eksplodowała.

Legenda przypisuje wszystkie te nieszczęścia (łącznie z konfiskatą dóbr rodziny Sanseverino) fasadzie budynku, a konkretnie piramidom z magmy, którymi jest pokryta.
Zgodnie z legendą niektórzy budowniczy neapolitańscy z okresu renesansu (“maestri pipernieri”) posiadali tajemną wiedzę. Pozwalała ona na takie układanie kamieni, by te przyciągały pozytywną energię do wnętrza budynku. Ponoć zwrócił się do nich także książę Sanseverino. Coś jednak poszło nie tak i kamieni nie ułożono poprawnie. W rezultacie budynek przyciągał złą energię i to jej przypisuje się kolejne nieszczęścia spadające na to miejsce.

W 2010 roku dokonano jeszcze innego odkrycia związanego z fasadą kościoła. Wśród liter i znaków wyrytych na piramidach znaleziono zapis nut, które łącznie tworzą koncert długości około 45 minut. Badacze nadali mu tytuł “Enigma”.

Kościół w środku jest przepiękny, bogato zdobiony (spójrzcie też w górę na kopułę), z wieloma freskami i kaplicami bocznymi. Jedna z nich dedykowana jest Giuseppe Moscati, lekarzowi kanonizowanemu przez Jana Pawła II w 1987 roku.

Neapol Gesu Nuovo

Bazylika św. Klary

Od strony placu Gesù Nuovo, na którym jesteśmy, znajduje się też wejście do największej gotyckiej bazyliki w mieście, doskonale widocznej także ze wzgórza Sant’Elmo.

Budowę kościoła rozpoczęto w 1310 roku na zlecenie Roberta I Mądrego i poświęcono go w 1340 roku. Podczas II wojny światowej bazylika została częściowo zniszczona podczas bombardowań. Odbudowano ją i ponownie otwarto w 1953 roku.

W przeciwieństwie do Kościoła Gesù Nuovo, bazylika w środku jest skromna i robi wrażenie pustej. Jest to częściowy efekt zniszczeń wojennych- niektóre ocalone dzieła w czasie odbudowy przeniesiono do Museo dell’Opera znajdującego się w budynku klasztoru.
Na jego terenie znajdują się także ruiny starożytnych term, podobnych do tych z Pompei i Herkulanum, które odkryto po wojnie (efekt uboczny bombardowań).
Na miejscu zobaczycie przepiękne majolikowe krużganki z XVIII wieku (dzieło Domenico Antonio Vaccaro), o których wspomnieliśmy na początku wpisu. To efekt całkowitej przebudowy ogrodu i zmiany stylu. W stanie niezmienionym pozostawiono jedynie jego zewnętrzną część z gotyckimi łukami.

Neapol Monastero Santa Chiara

Na szczęście krużganków nie zniszczyły bombardowania i dzisiaj są świadectwem okresu barokowego w historii klasztoru.
Ogród podzielono na alejki, wzdłuż których umieszczono kolumny i ławeczki ozdobione ceramicznymi płytkami. Przedstawiają one roślinność i scenki z codziennego życia epoki. To idealne miejsce na chwilę odpoczynku od hałasu centrum miasta.

Neapol Monastero Santa Chiara

Informacje praktyczne:

Kościół Gesù Nuovo otwarty jest w godzinach 7:30-13:00 i 16:00-19:30
Bazylika św. Klary otwarta jest w godzinach 7:30-13:00 i 16:30-20:00
Muzeum z krużgankami otwarte jest w godzinach 9:30-17:30 (dni powszednie) i 10:00-14:30 (dni wolne).
Bilet normalny kosztuje 6 EUR, dzieci do lat 6 wchodzą za darmo.

 

 

Daj znać, jeśli wybierasz się do Neapolu lub jeśli zwiedziłeś to miejsce, chętnie poznamy Twoje wrażenia.
Chcesz pozostać na bieżąco? Zerknij na nasz profil:
* na Facebooku lub
* na Instagramie

Poprzednie części naszego przewodnika po Neapolu:
część 1Muzeum Sansevero i Chrystus spowity całunem
część 2Najlepsze pizzerie w Neapolu
część 3Castel Sant’Elmo i Certosa San Martino
część 4Cmentarz Fontanelle

Napoli. La chiesa del Gesù Nuovo e il Monastero di Santa Chiara

Nella nostra guida di Napoli abbiamo già parlato della Cappella Sansevero, abbiamo guardato la città dall’alto, siamo andati al Cimitero delle Fontanelle e sappiamo dove mangiare la pizza più buona.

Oggi rimaniamo in centro, siamo in Piazza del Gesù.
Vogliamo dire qualche parola sulla chiesa del Gesù Nuovo e invogliarvi a vedere il bel chiostro maiolicato del monastero di Santa Chiara.

Siete pronti? Allora cominciamo.

La chiesa del Gesù Nuovo (oppure Trinità Maggiore)

Anche se non lo si vede da fuori, è una delle più importanti chiese di Napoli, piena di capolavori del periodo barocco.
Ho letto molte opinioni che sostengono l’interno sia troppo ricco e per questo molto travolgente. Per me invece questa chiesa bellissima è un altro esempio di un posto a Napoli che da fuori sembra non appariscente, ma sorprende quando si entra dentro. Mi piace semplicemente darle una possibilità di stupirmi e non valutarla solo dall’apparenza:)

Nel XV qua si trovava il palazzo Sanseverino. A causa di un conflitto politico la famiglia perse il palazzo nel XVI secolo. L’edificio fu venduto ai gesuiti che lo riadattarono a chiesa consacrata nel 1601. Le uniche parti salvate furono la facciata a bugne ed il portale marmoreo. La chiesa fu chiamata „del Gesù Nuovo” per distinguerla dall’altra già esistente- la chiesa del Gesù.

Per secoli la chiesa fu distrutta da un incendio, un terremoto, un crollo della cupola ed un bombardamento durante la seconda guerra mondiale. Oggi dentro potete guardare un pezzo della bomba che cadde sul soffitto della navata centrale ma rimase inesplosa.

La leggenda vuole che tutti questi danni (insieme alla confisca dei beni della famiglia Sanseverino) sono legati alla facciata della chiesa. Più precisamente alle piramidi di piperno che la coprono.
Secondo la leggenda a Napoli alcuni maestri pipernieri del periodo rinascimentale avevano una conoscenza segreta. Essa gli permetteva di caricare la pietra di energia positiva per convogliarla verso l’interno di un palazzo. Si diceva che anche il principe Sanseverino si rivolse a loro. Per qualche motivo però quelle pietre non furono piazzate correttamente. Per questo l’effetto fu esattamente opposto attirando ogni genere di sciagure sul luogo.

Nel 2010 gli storici hanno scoperto qualcosa di interessante sulla facciata della chiesa. Tra lettere e segni incisi sulle bugne hanno trovato note di uno spartito della durata di quasi tre quarti d’ora. L’hanno titolato “Enigma”.

http://www.gesunuovo.it/
http://www.gesunuovo.it/

La chiesa è bellissima dentro, molto decorata (guardate anche la cupola), con molti affreschi e cappelle laterali. Una di esse è dedicata a Giuseppe Moscati, un medico canonizzato da papa Giovanni Paolo II nel 1987.

Il monastero di Santa Chiara.

All’angolo di Piazza Gesù Nuovo- dove siamo- c’è anche l’entrata alla basilica gotica più grande di Napoli, vista anche dal castel Sant’Elmo.

La costruzione della chiesa voluta da Roberto d’Angiò fu cominciata nel 1310 e consacrata nel 1340.
Durante la seconda guerra mondiale la basilica è stata distrutta parzialmente. Dopo la guerra viene ricostruita e riaperta nel 1953.

Al contrario della chiesa del Gesù Nuovo, la basilica è molto modesta, anzi sembra vuota. È il risultato dei bombardamenti-  alcune opere sopravvissute dopo la ricostruzione furono spostate nel Museo dell’Opera.

Nel monastero si trovano anche gli scavi delle terme antiche simili a quelle di Pompei ed Ercolano venuti alla luce durante la guerra (l’effetto laterale dei bombardamenti).
Qui potete ammirare anche il chiostro maiolicato del XVIII secolo (il lavoro di Domenico Antonio Vaccaro) che abbiamo menzionato all’inizio del post. Esso è il risultato della trasformazione del giardino ed il cambio di stile. La struttura composta dagli archi è rimasta invariata, mentre il giardino fu completamente modificato.

Per fortuna il chiostro non fu distrutto dal bombardamento ed oggi rimane la testimonianza barocca del monastero.
Il giardino è diviso in viali con pilastri e sedili maiolicati. I disegni rappresentano piante e scene tratte dalla vita quotidiana dell’epoca. È un posto perfetto per riposare dal rumore del centro.

Neapol Monastero Santa Chiara

Le informazioni pratiche:

La chiesa del Gesù Nuovo è aperta dalle 7:30 alle 13:00 e dalle 16:00 alle 19:30.
Il monastero di Santa Chiara è aperto dalle 7:30 alle 13:00 e dalle 16:30 alle 20:00.
Il museo con il chiostro è aperto dalle 9:30 alle 17:30 (feriali) e dalle 10:00 alle 14:30 (festivi).
Il biglietto intero costa 6 EUR, entrata gratuita per i bambini fino a 6 anni.

 

 

Se questo post vi è piaciuto, commentate pure. Se pensate anche che questo post possa essere d’aiuto a qualcuno, condividetelo. Apprezziamo ogni vostra azione.