Przewodnik po Neapolu, część 8. Tunel Burbonów

W poprzedniej części przewodnika po Neapolu zeszliśmy pod ziemię i zwiedziliśmy Napoli Sotterranea. Dzisiaj też zejdziemy w dół. Tym razem zobaczymy mniej znany Tunel Burbonów.
W przeciwieństwie do Napoli Sotterranea, jest to obiekt dosyć nowy (połowa XIX wieku) i wybudowany w celach typowo militarnych.

Załóżcie i tym razem wygodne buty, a do plecaka spakujcie polar lub kurtkę.
Gotowi? No to schodzimy!

Tunel Burbonów. Kilka słów o historii

Tunel Burbonów to dzieło architekta Errico Alvino, któremu król Ferdynand II powierzył w lutym 1853 roku zadanie zaprojektowania przejścia podziemnego. Miało ono łączyć Pałac Królewski z placem Wiktorii i umożliwić rodzinie królewskiej szybką ucieczkę w razie konfliktu oraz dotarcie do pałacu oddziałom wojskowym, które stacjonowały wtedy w pobliżu Piazza Vittoria.

Budowa tunelu ruszyła w kwietniu 1853 roku od strony dzisiejszej via Domenico Morelli i szła jak po grudzie. Robotnicy ciągle trafiali na podziemne zbiorniki wodne, a w miejscu, gdzie- zamiast tufu dokopano się do litej skały- Alvino musiał zmienić projekt i obniżyć tunel (oryginalnie miał być wysoki na 12 metrów). Koniec końców, po trzech latach prace zatrzymano w okolicy Piazza Carolina (z boku Bazyliki San Francesco da Paola). Przejścia nie doprowadzono do pałacu królewskiego i aż do II wojny światowej w ogóle pozbawione było ono wyjścia.

*

W czasie II wojny podziemne tunele przekształcono w schrony dla mieszkańców. Szacuje się, że ukrywało się tam od 5-10 tysięcy neapolitańczyków. Aby stworzyć pod ziemią namiastkę cywilizacji, tunele oświetlono i wyposażono w sanitaria.
Po wojnie, do lat ‘70, władze wykorzystywały podziemia do przechowywania mienia zniszczonego podczas bombardowań, a także jako magazyn Sądu Rejonowego. Śladem po tym okresie są wraki zarekwirowanych motocykli i samochodów, które dzisiaj możemy tam zobaczyć.

W 2005 roku dwaj geolodzy- Gianluca Minin i Enzo De Luzio- rozpoczęli prace nad odkopywaniem i sprzątaniem tunelu, którego część otworzono dla zwiedzających w 2010 roku.
To jednak nie koniec historii.

W 2012 roku geolodzy otrzymali list od 90-latka, pana Tonino Persico. Naprowadził on badaczy na schron pod Palazzo Serra di Cassano, w którym sam ukrywał się w czasie wojny, między innymi z byłym prezydentem Włoch Giorgio Napolitano. Tę część udostępniono zwiedzającym w 2015 roku pod nazwą “La Via delle memorie”.

Pan Persico w jednym z wywiadów opowiedział, że w czasie wojny na budynek, w którym mieszkał (Palazzo Serra di Cassano) spadła bomba, ale na szczęście nie wybuchła. Gdy się o tym dowiedział, zszedł do schronu i poinformował o tym ukrywające się tam osoby, a jedna z nich wyryła na ścianie napis “Tutti vivi” czyli “wszyscy żyją”.
Sam Tonino Persico czas w schronie spędzał na nauce. Zapytany o to przez dziennikarza powiedział:

“Tak, uczyłem się w schronieniu, nawet nasz najdroższy prezydent Giorgio Napolitano podszedł i zapytał mnie, czemu ciągle się uczę, a ja odpowiedziałem, że w czerwcu 1943 roku miałem zdawać maturę…”*

Tunel Burbonów dzisiaj

Tunel jest dziś miejscem koncertów i wystaw, dostępnym dla zwiedzających w weekendy i święta.

Do wyboru jest kilka tras: standardowa, przygodowa i speleologiczna.

“Standardowa” obejmuje zwiedzanie dawnych schronów. Połowa tej trasy- jako jedyna część podziemi Neapolu- jest dostępna dla niepełnosprawnych zwiedzających. “Przygodowa” to zwiedzanie wąskich korytarzy i spływ tratwą. “Speleologiczna” to trasa najbardziej wymagająca, w kaskach i z czołówką. Obejmuje zwiedzanie wąskich korytarzy, poruszanie się po moście i zjazd na linie. 

Ja przeszłam trasę standardową. Zrobiła na mnie duże wrażenie i polecam ją jeśli interesuje cię nowsza historia Neapolu.

 

Informacje praktyczne

Wejście do Tunelu znajduje się w dwóch miejscach: Vico del Grottone 4 (tuż za Piazza del Plebiscito) lub via Morelli 40 (parking wielopoziomowy w okolicy piazza Vittoria).
Dla osób niepełnosprawnych wejście od via Morelli.
Godziny zwiedzania, czas trwania i koszt różni się zależnie od trasy, którą wybierzecie.

Trasa standardowa:
Dostępna w piątki, soboty, niedziele i dni wolne o 10:00, 12:00, 15:00 i 17:00.
Czas trwania: około 1h.
Koszt: 10 EUR

Trasa przygodowa:
Dostępna w piątki, soboty, niedziele i dni wolne o 10:00, 12:00, 15:00 i 17:00.
Obowiązkowa rezerwacja.
Czas trwania: około 1h 20’, start: wejście od via Moretti.
Koszt: 15 EUR

Trasa speleologiczna:
Dostępna w piątki, soboty, niedziele i dni wolne o 11:00 i 16:00.
Obowiązkowa rezerwacja.
Czas trwania: 1h 30’, start: Via Domenico Morelli, 6.
Koszt: 15 EUR

Nowa trasa “La via delle memorie”:
Dostępna w piątki, soboty, niedziele i dni wolne o 11:00 i 16:00.
Koszt: 10 EUR, początek trasy- Via Monte di Dio 14 – Palazzo Serra di Cassano c/o Interno A14.

Strona internetowa: http://www.galleriaborbonica.com
*http://video.ilmattino.it/primopiano/tonino_persico_napolitano_ricovero_bellico_di_m_perillo-126057.html

Ten tekst przeczytasz też po włosku: https://www.kawacaffe.pl/it/la-galleria-borbonica/

A presto!

 

 

Daj znać, jeśli wybierasz się do Neapolu lub jeśli zwiedziłeś to miejsce, chętnie poznamy Twoje wrażenia.
Chcesz pozostać na bieżąco? Zerknij na nasz profil:
* na Facebooku lub
* na Instagramie

Poprzednie części naszego przewodnika po Neapolu:
1Muzeum Sansevero i Chrystus spowity całunem
2Najlepsze pizzerie w Neapolu
3Castel Sant’Elmo i Certosa San Martino
4Cmentarz Fontanelle
5Kościół Gesu Nuovo i klasztor św. Klary
6Marechiaro
7Podziemny Neapol