Przewodnik po Neapolu, część 15. Donnaregina Vecchia i Donnaregina Nuova

Kościół Santa Maria Donnaregina mijałam nie raz. Nie planowałam jednak tam wstępować, bo oficjalna nazwa- Muzeum diecezjalne- nie brzmiała dla mnie zbyt zachęcająco.
Na szczęście trafiłam na coś, co sprawiło, że zmieniłam zdanie. Dzięki temu mogę zabrać was dzisiaj do jednego z najpiękniejszych wnętrz, jakie widziałam w Neapolu.

Wszystko przez fragment wywiadu z Gustawem Herlingiem-Grudzińskim, na który trafiłam przygotowując przewodnik po Neapolu jego śladami. Jeśli on polecał to miejsce swoim przyjaciołom, to nie mogłam go dłużej ignorować!

“– Co pana najbardziej fascynuje? Dawność? Piękno architektury? Malowniczość: palmy, Wezuwiusz na horyzoncie i położenie nad zatoką?
(…) Fascynujące jest także to, że tu się wciąż odkrywa rzeczy zupełnie niezwykłe. Neapol nawet dla historyków sztuki jest miastem tajemniczym, nie znanym do końca.

Był u mnie kiedyś z wizytą mój krakowski przyjaciel, historyk sztuki profesor Tadeusz Chrzanowski. Powiedziałem mu: “Słuchaj, Tadeusz, pokażę ci rzecz, o której pewnie w ogóle nie słyszałeś.” Rzeczywiście nie słyszał. Pokazałem mu zdekonsekrowany kościół Santa Maria Donnaregina. Kościół jest piękny, flamandzki gotyk. W środku można oglądać fresk Pietro Cavalliniego, wielkiego artysty, który na początku XIV wieku przebywał w Neapolu na dworze króla Karola Andegaweńskiego, a w podziemiach jest grobowiec królowej Marii Węgierskiej dłuta znakomitego rzeźbiarza sieneńskiego Tino di Camaino.”
[“Widok z wieży. Rozmowy z Gustawem Herlingiem-Grudzińskim” Elżbieta Sawicka, Oficyna Wydawnicza MOST]

Donnaregina Vecchia i Donnaregina Nuova

Santa Maria Donnaregina to tak naprawdę dwa kościoły pod jednym wezwaniem, gotycki i barokowy. Do lat 30. XX wieku był to jeden budynek połączony korytarzem tak, by mieszkające w nim klaryski mogły przejść między nimi bez opuszczania klauzury.

Zwiedzanie zaczynamy od Donnaregina Nuova, barokowej perły z marmurowym ołtarzem i sześcioma kaplicami bocznymi. Kościół powstał w XVII wieku z woli klarysek. W 1861 roku klasztor zamknięto, a zdekonsekrowany kościół przeszedł w ręce miasta. Dziś organizowane są tutaj wystawy i koncerty. Marzy mi się wysłuchanie kiedyś jednego z nich.

Chyba nie przesadzę jeśli powiem, że atmosfera, która panuje w środku jest uroczysta i podniosła. To wrażenie to miks przepięknego, barokowego wnętrza i muzyki klasycznej puszczonej z głośników, która towarzyszy nam podczas zwiedzania.

Donnaregina Neapol

Donnaregina Neapol

*

Kościół, o którym wspominał Gustaw Herling-Grudziński czyli Donnaregina Vecchia, znajduje się z tyłu. By ją zobaczyć, musimy przejść przez Donnaregina Nuova i wyjść na zewnątrz.

Budynek robi całkiem inne wrażenie. Strzelisty, gotycki i pusty kościół. Przez większość czasu pewnie też cichy, choć ja akurat byłam tam podczas warsztatów teatralnych.

Dzisiejsza Donnaregina Vecchia powstała na miejscu dawnego klasztoru z VIII wieku. Budynek zniszczyło trzęsienie ziemi, a jego odbudowy podjęła się królowa Maria Węgierska.
Pierwszą rzeczą, którą zobaczymy po wejściu do środka jest jej nagrobek wyrzeźbiony przez Tino di Camaino.

Donnaregina Neapol

W kaplicy po prawej stronie zobaczymy fresk nieznanego artysty, który przedstawia ukrzyżowanie i sceny z życia św. Franciszka i św. Jana, ale to, co robi największe wrażenie znajduje się na chórze. Żeby na niego wejść musimy wyjść na zewnątrz i przejść przez małe podwórze.

W tym niepozornym i mało komu znanym kościele kryje się największy, zachowany w Neapolu, cykl fresków. Przedstawiają one m.in. sceny ze Starego i Nowego Testamentu, Sąd Boży i sceny z życia świętych. Wszystkie mają czerwonawą barwę, ale to nie zamierzony efekt. Ich kolor zmienił się na skutek pożaru z końca XIV wieku.

Donnaregina Neapol

*

Polecam wam zobaczenie Santa Maria Donnaregina jeśli:

  • interesujecie się sztuką sakralną;
  • cenicie twórczość Gustawa Herlinga-Grudzińskiego i chcecie zwiedzić miasto jego śladami;
  • szukacie miejsc mało znanych, o których milczą przewodniki (nie znalazłam nic po polsku na ten temat);
  • macie ochotę posłuchać koncertu muzyki klasycznej w pięknym i nietypowym wnętrzu.

Mnie to miejsce zachwyciło i należy do mojej prywatnej czołówki neapolitańskich muzeów, które warto zobaczyć (obok Cappella Sansevero, Capodimonte i Muzeum Archeologicznego).

Informacje praktyczne:

Donnaregina znajduje się przy ulicy o tej samej nazwie.
Godziny otwarcia:
– poniedziałek, środa- sobota od 9:30- 16:30, niedziela od 9:30- 14:00. We wtorki zamknięte.
Bilet kosztuje 6 EUR i obejmuje zwiedzanie obu kościołów i zbiorów Muzeum diecezjalnego.
Strona internetowa: http://www.museodiocesanonapoli.com/

*

W 16. odcinku przewodnika zejdziemy pod ziemię i zwiedzimy katakumby San Gennaro i San Gaudioso.

A presto!

kawacaffe

 

 

 

Poprzednie części naszego przewodnika po Neapolu:
1– Muzeum Sansevero i Chrystus spowity całunem
2– Najbardziej znane pizzerie w Neapolu
3– Castel Sant’Elmo i Certosa San Martino
4– Cmentarz Fontanelle
5– Kościół Gesu Nuovo i klasztor św. Klary
6– Marechiaro
7– Podziemny Neapol
8– Tunel Burbonów
9– Teatr San Carlo
10Neapol śladami Gustawa Herlinga-Grudzińskiego
11– Neapol śladami ojca Dolindo Ruotolo
12– Kulinarny przewodnik po Neapolu
13– Wyspa Gaiola i plaże w Neapolu
14La farmacia degli Incurabili

Chcesz pozostać na bieżąco? Zerknij na nasz profil:
* na Facebooku lub
* na Instagramie