Przewodnik po Neapolu, część 3. Castel Sant’Elmo i Certosa San Martino

“Uchwycisz Neapol, jeśli spojrzysz na niego z góry. To właściwy sposób patrzenia, by zacząć go rozumieć […] Bycie wysoko. W miejscu pozornego dystansu. Przynajmniej przez chwilę, bo zaraz to miasto, rządzone przez wściekłość i namiętności, wymusza wybór: przyjąć lub opuścić. To nie miejsce na półśrodki. I tak kończysz wśród zaułków, dźwięków, kolorów, muzyki, szopek o każdej porze roku. Ale też wśród budynków, kościołów, pomników i muzeów, które należą do najpiękniejszych we Włoszech.”
[Lea Mattarella, Ulisse la Rivista di bordo dell’Alitalia]

Zwiedzanie centrum Neapolu przypomina jazdę na szybkiej karuzeli. Na początku dobrze się bawisz, ale już po chwili wydaje ci się, że wszystko dzieje się za szybko, obrazy się zlewają i jedyne, o czym marzysz to wysiadka.
Trochę jak w życiu. Gdy czujesz, że dzieje się za dużo i od dawna już za tym nie nadążasz, dobrze wziąć kilka oddechów i odejść na bok. Odpocząć i spojrzeć na wszystko z dystansu. Na nowo odnaleźć punkty odniesienia, by do nich wrócić i nie błądzić bez celu.

Chcecie tak spojrzeć na Neapol? Chodźcie więc z nami na wzgórze Vomero. Stamtąd zobaczymy miasto jak na dłoni, a przy okazji zwiedzimy Zamek Sant’Elmo i Opactwo San Martino, które znajdują się na szczycie.

Jak dotrzeć na górę?

Mamy cztery opcje. Trzy poniższe to połączenie spaceru i komunikacji miejskiej. Czwarta to dojazd samochodem.

1) Pieszo. Salita della Pedamentina
To wersja dla tych, którzy chcą spalić kalorie po skosztowaniu lokalnej kuchni, są ciekawi widoków i dzielnicy o tajemniczej nazwie Quartieri Spagnoli (o niej opowiemy innym razem).

Poniższa mapka pokazuje trasę przejścia od placu Dantego/Piazza Dante (po kliknięciu wyświetli się w pełnym rozmiarze);

Pedamentina2) Metrem i pieszo
Najbliższa stacja metra znajduje się na Piazza Vanvitelli. Dojedziecie tam linią nr 1, między innymi z dworca i z Piazza Dante. To wersja dla tych, którzy ciekawi są Neapolu w wersji “na bogato”, z butikami i domami, których ceny przyprawiają o zawrót głowy.

Poniższa mapka pokazuje trasę przejścia od Piazza Vanvitelli (po kliknięciu wyświetli się w pełnym rozmiarze);

vanvitelli3) Metrem i kolejką (funicolare)
To opcja najmniej wymagająca, z przesiadką na stacji Montesanto. Dojedziecie do niej linią metra nr 2 z dworca, a stamtąd wyruszycie w dalszą drogę do stacji Morghen kolejką “Funicolare di Montesanto”. Działa ona od 1891 roku i kursuje co 10 minut.

Poniższa mapka przedstawia trasę przejścia od stacji Morghen. Przy stacji zatrzymuje się też autobus linii V1, który zawiezie was na plac pod Certosa San Martino (po kliknięciu wyświetli się w pełnym rozmiarze).

Morghen

Castel Sant’Elmo

Średniowieczny zamek góruje nad miastem. Powstał w miejscu, gdzie od X wieku znajdował się kościół św. Erazma i od niego, prawdopodobnie, pochodzi obecna nazwa.

Początkowo był siedzibą króla i jego dworu, jego wykonanie zlecił zresztą Robert I Mądry z rodu Andegawenów. Zamek był ważnym punktem obronnym, bo z jego murów roztaczał się widok na całe miasto. Sami neapolitańczycy zerkali jednak w jego kierunku z dużą obawą, bo często był wykorzystywany nie do obrony mieszkańców, a do ich kontroli. Gdy w XVI wieku miasto sprzeciwiło się wprowadzeniu hiszpańskiej inkwizycji, to stamtąd właśnie na miasto skierowano działa armat.

Od XVII do połowy XX wieku znajdowało się tu więzienie, głównie dla przeciwników religijnych i politycznych. Legendy mówią, że czasem można tam usłyszeć dźwięk kajdan lub krzyki więźniów… a może to tylko wiatr?

Dzisiaj Castel Sant’Elmo to siedziba Muzeum Sztuki XX wieku, miejsce wystaw, koncertów i spektakli. Z jego murów roztacza się przepiękna panorama na cały Neapol, Wezuwiusz i Zatokę Neapolitańską.

_DSC0070

Certosa San Martino

“Certosa” to nazwa własna opactwa Kartuzów czyli zakonu katolickiego, którego reguła pozostaje nie zmieniona od prawie tysiąca lat. To dla nich w XIV wieku wzniesiono opactwo na polecenie króla Karola I Andegaweńskiego. Zakonnicy przebywali na miejscu, z przerwami, do połowy XIX wieku. Od tego czasu budynek stał się własnością państwa i aktualną siedzibą muzeum narodowego.

Dzisiaj w środku zobaczycie piękny średniowieczny kościół i niektóre pomieszczenia zakonu, np. “parlatorio”, gdzie przyjmowani byli goście z zewnątrz i “refettorio”, w którym zakonnicy spotykali się przy okazji świąt religijnych. Za nimi znajduje się zakonny dziedziniec, którego część zajmuje cmentarz Kartuzów.

_DSC0157
W części budynku znajduje się Muzeum Narodowe San Martino ze zbiorami głównie z okresu panowania Burbonów. Są tu obrazy, rzeźby, karoce, łodzie królewskie oraz dział poświęcony neapolitańskiej sztuce tworzenia szopek.
Zaraz za korytarzem z karocami możecie wyjść na zewnątrz, by odpocząć w ogrodzie i nacieszyć oczy przepiękną panoramą widzianą z tarasu.

_DSC0135

Informacje praktyczne:

Castel Sant’Elmo
Bilet kosztuje 5 EUR (2,50 EUR jeśli wchodzicie po 16:15). Muzeum Sztuki XX wieku jest nieczynne we wtorki, w tym dniu wejdziecie tylko na mury zamku, a cena biletu to 2,50 EUR.

Certosa San Martino
Bilet kosztuje 6 EUR. Muzeum jest nieczynne w środy.
Plan muzeum i opis poszczególnych działów ze zdjęciami znajdziecie tutaj: http://www.polomusealecampania.beniculturali.it/index.php/le-sezioni-smartino

Oba opisane miejsca możecie zwiedzić także w ramach karty “artecard Napoli”. Listę miejsc i zasady znajdziecie tutaj: http://www.campaniartecard.it/artecard/it

Jeśli chcecie jedynie zobaczyć panoramę miasta (bez zwiedzania), możecie zrobić to z placu przed Certosa San Martino.

_DSC0496

Ten post przeczytacie też po włosku: https://www.kawacaffe.pl/it/castel-santelmo-certosa-san-martino/

A presto!

 

 

 

Poprzednie części naszego przewodnika po Neapolu:
Co warto zrobić w Neapolu? 10 pomysłów “na start”
część 1Muzeum Sansevero i Chrystus spowity całunem
część 2Najlepsze pizzerie w Neapolu

Daj znać, jeśli wybierasz się do Neapolu lub jeśli zwiedziłeś to miejsce, chętnie poznamy Twoje wrażenia.
Chcesz pozostać na bieżąco? Zerknij na nasz profil:
* na Facebooku lub
* na Instagramie